Vrijdagmorgen 9 sep. vertrok wielerclub de Keienrenners voor hun jaarlijks weekend naar Etten-Leur.Etten-Leur het dorp waar Vincent Van Gogh in zijn jonge jaren heeft gewoond en geschilderd.Na 9 weken prachtig en zeer warm zomerweer waren de weerberichten voor dit weekend niet echt gunstig gestemd.Rond 09.30 uur vertrokken we met 8 man en natuurlijk Karin (drie pinter) Driessen die weer goed bezig was na een blessure.Jacques Peters alias suikerbuikje reed zoals gebruikelijk met de bagage auto naar onze standplaats.Henkie Gijsen(de buffel), Henk Brouwer(Heino) en Johan v Ooijen(luft Johansa) kwamen na met de auto en maakte de ploeg van 13 personen compleet.Na 3 kilometer kregen we al te maken met een omleiding, namelijk vanwege de Harense kermisfeesten, door burgerlijke ongehoorzaamheid hebben we deze omleiding genegeerd en gewoon via het kermisterrein onze weg vervolgd.Via Oss, Heeswijk – Dinther, Schijndel reden we door het mooie Dommel-dal naar Gemonde.Toen we na 50 km via Boxtel naar Esch fietste begon het lichtjes te druppen, dus stoppen en allemaal de regenjacks aangedaan.John v Loon(de Knoest) maakte van deze stop dankbaar gebruik om achter een PNEM huisje zelf ook wat water te lozen.Door het bosrijke Campina fietsten we naar Moergestel waarna Tilburg snel in beeld kwam.Uiteindelijk nadat we Goirle gepasseerd hadden kwamen we aan in Riel daar hadden we onze lunch gepland.Inmiddels stond er al 80 km op de teller waarvan 50 droog en 30 nat.Nadat de energie voorraad weer was bijgevuld trok de hemel zowaar helemaal open, het was droog met een pril schijnend zonnetje.Over het kaarsrechte, zogenoemde Bels Lijntje reden we richting Alphen.Via de Chaamse bossen naar Ulvenhout en over de prachtige LF 13b route via Effen kwamen we rond 15.45 uur in ons hotel het witte paard te Etten-Leur aan.Bourgondiër Suikerbuikje stond ons al op te wachten en te zwaaien met een heerlijke Leffe blond in zijn hand.Een heerlijk (speciaal)biertje hadden de renners na een rit van 125 kilometer nu zeer zeker ook wel verdiend.Rond 17.30 uur arriveerde Henkie, Henk en Johan waarna we kort hierna met z’n allen aanschoven voor een heerlijk diner.s’Avonds hebben we met zijn allen nog de benen gestrekt en Etten -Leur gaan verkennen, Etten-Leur is een plaats met van oudsher veel cafeetjes.Enkele leden bleven later nog wat hangen in de plaatselijke stamkroeg genaamd ,,de Klomp”.Een leuke eyecatcher was dat er in deze kroeg héél véél verschillende soorten klompen aan het plafon hingen waar wijlen klompenmaker den Bieman zeker jaloers op zou zijn geweest.Rond middernacht hadden alle leden hun bed opgezocht want zaterdag stond er een mooie rit van 135 kilometer op de planning.


Dag 2
Na het zaterdagmorgen ontbijt controleerde alle renners nog even hun racefiets.De een gaf zijn racefiets nog snel even een poets beurtje een ander smeerde de ketting of keek de bandjes nog effe na.Het was droog en we vertrokken met 13 personen vol goede moed om een rit te gaan maken van 135 kilometer.Wegkapitein Gerard (de Taaie) Brouwer die voor alle dagen de ritten had voorbereid had vandaag een mooie rit richting Zeeland gepland.Na 30 kilometer haakte Henkie, Henk, Johan en Suikerbuikje af voor een wat kleiner rondje daar ze nog te weinig trainingskilometers in hun benen hadden.Voor deze groep had (Tele) Willy van Wijchen twee routes in elkaar gezet, er werd voor de 60 km gekozen deze rit was dan ook zeer zeker voor de 60 plussers goed te doen.Net na de afsplitsing reed (Harold) Henk vd Camp lek terwijl het ook nog net behoorlijk begon te regenen.Handige Harold had al vrij snel het binnen bandje verwisseld, maar toen hij de band op spanning wilde brengen bleek het ventiel te kort (verkeerde binnenband) dus deze band was gewoon niet op te pompen.Snel een andere binnenbandje met een langer ventiel erin, oppompen en rijden maar.Nog geen kilometer hierna reed Theo(de tank) Ouwens lek, handige Harold nam weer de leiding en had binnen no time het bandje verwisseld.Toen hij het wiel weer terug wilde zetten van deze supersonische racefiets viel plotseling de pion met alle zijn tandwielen eraf.Theo die meer het schildersvak verstaat snapte er niets van, wat nu !?Onze mecanicien Harold plaatste de pion met wiel goed terug maar hield er wel behoorlijke zwarte handen aan over, nu maar hopen dat alle tandwielen goed blijven zitten dachten we.Vanwege de pech hadden we al veel tijd verloren en mede door het aanhoudende slechte weer besloten we om de tocht in te korten.In plaats van naar richting Zeeland te fietsen gingen we via de Wouwse plantage terug naar Etten -Leur.Bij de Bergse bossen hadden we na 65 km de lunch in een mooi educatief bezoekerscentrum c.q. restaurant.Na de heerlijke lunch ging zowaar het zonnetje weer schijnen en fietste we via Roosendaal, Rucphen en St. Willebrord richting Etten-Leur.Alweer lek! De derde lekke band van deze dag kwam op naam van Jack (the postman) v Rooij de binnenband werd met behulp van John v Loon verwisseld en zodoende konden we snel onze weg weer vervolgen.Tien kilometer voor eindpunt Etten-Leur zag Ad (le mecanicien) Driessen via zijn g.p.s. (beeldtelefoon?) tot zijn verbazing dat John (dun diesel) vd Akker hem opbelde.John die achteraan het peloton fietste was door een onduidelijke rede (peloton ging toch te hard??) achteropgeraakt en was ons kwijt.Wij zijn toen met 3 man terug gefietst om Johnnie dun Diesel te zoeken, gelukkig werd hij al vrij snel gevonden en weer verenigd met de club, zodat we onze rit uiteindelijk konden vervolgen. Na 85 km kwamen we aan bij hotel het Witte Paard in Etten – Leur, waar de 4 koppige C-ploeg al op het terras zat met unne lekkere pint.Doordat we een stuk hadden afgesneden viel het ritje over de mooie Oosterschelde richting Zeeland vandaag letterlijk en figuurlijk in het water.Later bleek dat in de provincie Zeeland door hevige regenval sommige kelders waren volgelopen, dus we hadden een goede keus gemaakt.Na het diner hebben we s’avonds uitgebreid nog nagepraat onder het genot van een pilsje over de regenachtige zaterdag met al zijn invloeden.


Dag 3  
Zondag 11 september stond alweer de terugreis naar Megen gepland, wat het weer betreft was dit veruit de mooiste dag van het weekend. De bagage was ingeleverd en de bananen en musli repen voor onderweg waren bijgevuld.De fietsende ploeg groot 9 personen werden nog uitgezwaaid door de C-ploeg die met de auto naar Megen afreisde. We vertrokken rond 9.45 uur richting Zevenbergen met zonneschijn en de wind schuin in de rug.Via Moerdijk fietste we onder een brug door naar Lage Zwaluwe en Drimmelen, niet lang hierna kwam het mooie stadje Geertruidenberg in beeld.Er was een grote gezellige rommelmarkt in het binnenstadje aan de gang,hierdoor waren we genoodzaakt om een stukje te lopen met onze fiets aan de hand.Al lopend door een smal oud straatje kwamen we langs een klein terrasje waar twee kinderen van de uitbaatster cake en wafels verkochten.Dit was zo’n mooi tafereeltje dat we besloten om hier een koffiestop te houden.Na de heerlijke cake en koffie van hoge kwaliteit besloten we verder te fietsen naar ons uiteindelijke lunchadres in Heusden.Nadat we Raamsdonksveer en Waspik hadden achtergelaten reden we het oude vestigingsstadje Heusden binnen.Ook hier was door de monumenten dag een grote curiosa markt aan de gang, maar ondanks al die drukte hadden we toch vrij snel een plek op het buitenterras gevonden.Toen we allen verzadigd waren fietste we met een gemiddelde snelheid via Engelen over de dijk naar Empel en Lithoijen.Door het prachtige weer en droge wegdek gelukkig vandaag geen lekke banden dus al snel reden we ons thuis adres Megen binnen.Bij Gera en Harold stond het bruine bier al koud en hebben we nog wat nagekaart over ons weekend met zijn wisselvallig weer.
Het Wielerweekend blijft elk jaar weer iets speciaals, op naar 2023!


Jack the Postman