De weerberichten waren vooraf het weekend niet echt denderend maar zeker ook niet slecht, met ‘t weer kon het dus alle kanten op.
We vertrokken ‘s morgens om 09.30 uur vanaf de molen in Megen. De temperatuur was goed, het zonnetje scheen volop, dus iedereen had zijn zomertenue aangetrokken én we hadden er zin in.
Jacques (suikerbuikje) Peters zwaaide ons traditiegetrouw uit, hij reed de bagage auto en zou ons vanaf Deventer tegemoet komen fietsen. Gerard (de taaie) Brouwer fungeerde wederom als wegkapitein en had alle routes voor deze drie dagen uitgezet en voorbereid. Enkele actieve leden hadden zich met blessures af moeten melden voor het weekend waardoor we dit jaar met een wat kleinere ploeg vertrokken.
We vertrokken met negen mannen en natuurlijk Karin (drie Pinter) Driessen die ook zeker haar mannetje staat. Via Ravenstein fietste we naar de Haterse vennen met zijn prachtige bloeiende paarse heide. Door de bossen en klimmetjes van Malden en Heilige Landstichting kwamen we na een lange klim in Groesbeek. Na de pijntjes van een lange klim komt altijd het genot van een heerlijke afdaling. We reden met hoge snelheid naar beneden waarbij Karin de 54 km/uur aantikte, enkele zwaargewichten hadden wat meer daalsnelheid en zaten zelfs nog een stukje hoger. Hierna fietste we door een mooie omgeving van de Duitse plaatsen Wijlre en Zifflich, niet veel later zaten we al snel weer in Nederland waar we bij Millingen met het voetveer de Rijn overstaken. Via Pannerden fietste we langs het kanaal naar Zevenaar, daar genoten we van onze welverdiende lunch op een mooi ruim terras in de zon, we hadden inmiddels 70 km op de teller staan. Na de lunch fietste we door het centrum van de Hanzestad Doesburg en ook nog een stukje langs de IJssel richting Vorden. Maar tijdens het oversteken van het Twentse kanaal bij Almen werd de lucht steeds donkerder en dreigender. Met nog 35 km te gaan moesten we flink gas gaan geven wilde we nog kans maken om droog in ons hotel aan te komen, met snelheden tussen de 32 en 36 km/uur kwam Deventer heel snel dichterbij. Helaas, met nog 5 km te gaan barsten het los ( hevige stort buien) we vonden al snel een schuilplek in een mooi kerkje die toevallig open was. Enkele gelovige leden hebben ongetwijfeld in deze kerk een weesgegroetje gebeden dat het maar snel droog mocht worden. Na 40 minuten schuilen was het inmiddels minder hard gaan regenen dus de gebeden waren uiteindelijk maar gedeeltelijk verhoord. We besloten toch maar om aan te fietsen want het zou voorlopig echt niet beter worden, dan maar een nat pak. Jacques Suikerbuikje was tijdens het tegemoet komen fietsen al eerder omgedraaid, hij zag de bui al hangen maar kwam uiteindelijk toch nog met een nat pak in het hotel aan. Even later kwam de keienrennersploeg na 125 kilometer ook aan bij het hotel in de Hanzestad Deventer, na een heerlijke douche en het avondeten hebben we later in de avond nog wat nagepraat onder genot van meerdere biertjes. Om 23:00 uur ging de tap dicht dus de meeste bestelde nog snel een laatste speciaal biertje (of halve liter).
Toen de laatste plakkers naar bed wilde gaan kwam John(dun diesel)vd Acker tot de conclusie dat hij zijn kamernummer was vergeten, en dat zijn slaapmaatje Gerard al enige tijd plat lag.
Johnnie gokte op kamer 121 ? hij klopte als een Fred Flintstone tegen de deur of hij binnen mocht komen, warempel goed gegokt! Gerard(Wilma) deed open.

Dag 2. Om 08:15 uur zaten we weer met zijn allen aan het ontbijt want 09.30 uur vertrokken we voor een grote tocht van rond de 130 km. Bij Deventer gingen we de brug over richting Twello met zijn prachtige villa’s en door het boerenlandschap fietste we naar Vaassen. Hierna trapte we met een sterk wisselende kopploeg naar het noordelijks gelegen stukje Veluwe en via de prachtige in bloei staande paarse heidevelden naar Vierhouten. Na het doorkruisen van wat dicht bosrijk gebied kwamen we in Harderwijk, bekent van het dolfinarium en natuurlijk flipper. Over een lange brug naar Flevoland reden we langs het Veluwemeer naar Hanzestad Elburg. De weergoden waren ons goedgezind daar we de wind vol in de rug hadden anders was 20 km langs het water een hele afstand geweest.
De kilometerteller gaf bij dit briesje in de rug soms wel 40 km per uur aan, hierdoor waren we al snel in het mooie stadje Elburg. Tijdens onze lunch zagen we de plaatselijke harmonie het gilde en ook nog een patrouille ridders langs marcheren. Het toeristische stadje stond deze dag met o.a. een grote markt bol van de activiteiten. Na de lunch kregen we meteen een behoorlijke lange klim bij t’Harde te verwerken en de uitsmijter die net naar binnen was gewerkt kwam bij sommige al weer boven drijven. Via de Veluwse bossen fietste we richting Heerde, na een lange slingerende ijsseldijk met wederom grote huizen en een mooi kasteel kwamen weer terug in Deventer met 128 km op de teller. Na het avondeten zijn we met z’n allen nog naar het gezellige en sfeervolle oude centrum van Deventer gewandeld. De terrasjes zaten goed vol, uiteindelijk hadden we toch nog een mooi plekje voor onze ploeg gevonden. Na wat slappe klets, menig biertje en mensen kijken zijn we later in de avond weer terug gewandeld.


Dag 3 de terugreis Na een stevig ontbijt stond 09:30 uur alweer de terugreis op de planning. Het was op dat moment een beetje bewolkt maar veel belangrijker, het was droog.Het verlaten van Deventer deden we via de aldaar bekende brug. Vervolgens fietste we via Broekland naar Apeldoorn waar we langs de bekende Naald en het paleis het Loo kwamen. Toen we wat later het pretpark Julianatoren hadden gepasseerd reden we door de mooie fietsomgeving van Hoge Soeren. Er hing op dat moment een nieuw clubrecord in de lucht namelijk nul lekke banden, maar heláás Theo (de Tank) Ouwens reed ongeveer 50 km voor thuiskomst tijdens een afdaling lek. Via veel heide en slingerende bospaden met een afwisselend parcours van stijgen en dalen kwamen we aan in Otterlo. Hier streken we neer op ‘t buitenterras van een authentieke boerenhoeve voor de lunch. Met schuin de wind tegen fietste we na de lunchpauze door de bossen van Wolfheze en Heelsum naar Heteren. Na de Waalbrug richting Bergharen kwam met inmiddels 105 kilometer op de klok, het Megense veer al weer snel in beeld. Nadat we weer de oversteek naar Brabant hadden gemaakt hebben we bij dún Harold de bagage opgehaald en nog wat nagepraat over het weekendje. We kunnen terugkijken op een geslaagd weekend met goed weer en maar liefst 358 kilometer fietsplezier.

Jack the Postman